Bert Verbeeck groeide op in Minderhout-Hoogstraten waar zijn ouderlijk huis - nog voor zijn geboorte - werd opgebouwd in het oneindige vlakke landschap temidden van de weiden, toen de horizon nog vlak was en er geen regels bestonden om dat ook zo te houden... Als uiting van zijn creatieve dadendrang had vader/beeldhouwer de ideeën op papier gezet en een architect gezocht die het plan deskundig uittekende, want zelf had hij zijn schuchtere ambities om ooit architect te worden opzij geschoven toen hij dacht aan wiskunde, sterkteleer en berekening van draagconstructies...

In zijn jeugdjaren werd Bert - overigens niet tegen zijn zin - op woensdagnamiddagen en zaterdagen naar de Hoogstraatse kunstacademie gestuurd (IKO) en trok het gezin tijdens de lange vakanties - ouders in het onderwijs - naar Zuid-Frankrijk waarbij alle mogelijke routes werden gekozen langs (voornamelijk Romaans en vroeg-gotisch) bouwkundig erfgoed.

Tijdens de vrije tijd die restte knutselde Bert de kartonnen huisjes en het stationsgebouw dat langs de elektrische miniatuur-spoorbaan van zijn broer werd opgesteld. Later volgde ondermeer een utopische kartonnen bolwoning samengesteld uit drie- en vijfhoeken, waarvan de ene beglaasde zwarte helft en de andere gesloten witte helft, naar de zon konden worden gedraaid, naargelang de omstandigheden. En als men Bert vroeg wat hij op zijn verjaardag - altijd in de grote vakantie - het liefst zou willen doen, was het antwoord: "Naar mooie dorpjes en huizen gaan kijken !".

In 1995 behaalde Bert Verbeeck het diploma van architect.